Μέχρι πρότινος η εκπαίδευση των Ασφαλιστών αφορούσε στην θεωρητική τους κατάρτιση και σχεδόν καθόλου στη πρακτική τους εξάσκηση. Οι εξελίξεις στον Ασφαλιστικό χώρο τους τελευταίους μήνες καλλιέργησαν  ένα κλίμα έντονης αμφισβήτησης για το επάγγελμα του ασφαλιστή, ενισχύοντας την ανασφάλεια που προυπήρχε αλλά και την έλλειψη εμπιστοσύνης, αναγκάζοντας πολλούς  επαγγελματίες συμβούλους να αποχωρήσουν από τον  χώρο. Αρκετοί από αυτούς ενώ διέθεταν τα προσόντα, επέλεξαν να αποσυρθούν, βιώνοντας τον φόβο της κοινωνικής απόρριψης, την έντονη κριτική και την έλλειψη αυτοπειθαρχίας.

            Όμως το επάγγελμα του ασφαλιστή είναι ένα κοινωνικό λειτούργημα, αναντικατάστατο και εξασφαλίζει σε αυτόν που το ασκεί ανεξαρτησία, υψηλές αμοιβές, ευχάριστη εργασία, ταχεία ιεραρχική άνοδο αλλά και σίγουρο μέλλον.

Εστιάζοντας λοιπόν στο πρόβλημα που αφορά στην ανατροπή αυτού του αρνητικού κλίματος καταλήγουμε ότι αυτό είναι εφικτό μόνο μέσω μίας άρτιας εκπαίδευσης.

Τι εννοούμε με αυτό; Πολύ απλά, ότι το επάγγελμα του ασφαλιστή είναι το μόνο που συνδέεται άρρηκτα με τις έννοιες της ελευθερίας, της ευφυΐας, της ευτυχίας, της επιτυχίας, της αυτοπεποίθησης, της αισιοδοξίας, του αυτοσεβασμού και της πειθαρχίας.

            Ο φιλόσοφος Αντισθένης δίδασκε ότι «αρχή πάσης παιδείας, η των ονομάτων επίσκεψις» που θα μπορούσε να αποδοθεί στην καθομιλουμένη ως εξής:

«προϋπόθεση κάθε ορθής συλλογιστικής είναι να γνωρίζει κανείς την ορθή σημασία

( ΤΟ ΕΤΥΜΟΝ) των λέξεων που χρησιμοποιεί.

Η έννοια της ελευθερίας, λοιπόν, στον επαγγελματικό χώρο, αφορά στην ελευθερία κάποιου να αυτοορίζεται, να μην πιέζεται ή να καταδυναστεύεται, να κινείται όπως επιθυμεί, να αναπτύσσει δράση και να πραγματώνει τους σκοπούς που επιδιώκει με θεμιτά μέσα. Όμως με την σωστή εκπαίδευση αντιλαμβάνεται που σταματάει η ελευθερία του και που αρχίζει η ελευθερία του άλλου. Επίσης μέσω της εκπαίδευσης, αντιλαμβάνεται,  ότι ελευθερία είναι η απουσία εσωτερικών συγκρούσεων, συμπλεγμάτων, έμμονων ιδεών και συνηθειών, καταναγκαστικών πράξεων και ψυχαναγκαστικών τάσεων.

Υπάρχουν άτομα που φοβούνται την ελευθερία και επιθυμούν να καθοδηγούνται ή να κυριαρχούνται από άλλους. Σε αυτή την περίπτωση   τα προσόντα που διαθέτουν δεν επαρκούν για να γίνουν επαγγελματίες ασφαλιστές, διότι η ελευθερία δεν είναι μία παθητική κατάσταση αλλά δράση και μάλιστα ασταμάτητη.

            Το ίδιο ισχύει και με την έννοια της ευφυΐας. Ευφυΐα είναι η ικανότητα της νόησης να κάνει συσχετισμούς ανάμεσα σε δεδομένα και να φτάνει στη λύση ενός προβλήματος είτε αυτό είναι πρακτικό είτε θεωρητικό. Όμως δεν είναι πάντα έμφυτη αλλά και επίκτητη. Η ευφυΐα , λοιπόν είναι κάτι που καλλιεργείται και πρέπει να καλλιεργείται προκειμένου να αναπτύσσεται.

            Ακολούθως,   ευτυχία σημαίνει την εύνοια από τον Θεό Τύχων που χαρίζει υγεία, πλούτο, ομορφιά και παρέχει τύχη στους ανθρώπους, όπως και   επιτυχία σημαίνει την εύνοια του Θεού Τυχίου που συνδέεται με το ρήμα τεύχω

(δηλ. κατασκευάζω, δημιουργώ) και υποστηρίζει την δημιουργική προσπάθεια των ανθρώπων. Συνεπώς «αποτυχία» σημαίνει την μη πρόσκτηση αγαθού και οφείλετε συνήθως στην έλλειψη Θεϊκών δυνάμεων. Αλλά τόσο η αποτυχία όσο και η επιτυχία συντελούν στην σύνθεση των γεγονότων της ζωής του ανθρώπου (ειμαρμένη), και αυτό που σκοπεύουν είναι να τον διδάξουν.

            Η μαγεία λοιπόν της εκπαίδευσης έγκειται στην βελτίωση του ανθρώπου όχι μόνο ως επαγγελματία αλλά ως άτομο. Θα πρέπει να μάχεται και να αντιμετωπίζει την αποτυχία με ωριμότητα, να αναζητά μέσα από τα λάθη του την γνώση και να οραματίζεται θετικά το αύριο χωρίς ηττοπάθεια.

            Ο Ηράκλειτος έλεγε «Ήθος ανθρώπω δαίμων», που σημαίνει ότι η μοίρα του ανθρώπου είναι ο ίδιος ο χαρακτήρας του. Ο καθένας ευτυχεί ή υποφέρει, όχι επειδή ευνοείται από την τύχη ή καταδιώκεται από κάποια σκληρή μοίρα, αλλά εξαιτίας του χαρακτήρα του.

Η αυτοπεποίθηση συνδέεται με το θάρρος και την αισιοδοξία και είναι απαραίτητη για την επαγγελματική άνοδο. Η έλλειψη αυτοπεποίθησης οφείλεται συνήθως σε λαθεμένη αγωγή. Τα άτομα αυτά διαλέγουν εύκολους στόχους και δεν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που παρουσιάζονται στην ζωή ή την εργασία τους. Αντίθετα πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα της επιλογής και την κρίση τους κλονίζουν ισχυρά συναισθήματα κατωτερότητας έναντι των συναδέλφων τους.

Η στάση ενός ατόμου απέναντι στην ζωή είναι θέμα νοοτροπίας και άτομα που υιοθετούν την εύκολη λύση είναι άτομα που δεν έχουν τα προσόντα για να ακολουθήσουν το επάγγελμα του ασφαλιστή.

            Ο Ασφαλιστής έχει ήθος, καλοσύνη, αυτοσεβασμό, επιμονή και υπομονή.

Δεν αναζητά την εύκολη λύση και αντιμετωπίζει τα προβλήματα με σθένος για αυτό νιώθει και είναι, επιτυχημένος. Πίσω όμως από έναν επιτυχημένο επαγγελματία σύμβουλο, κρύβεται  η μαγεία μια ολοκληρωμένης και άρτιας εκπαίδευσης που συνάγει απόλυτα με την άποψη του  Seneca-Homines dum docent, discunt- που σημαίνει ότι « Όσο διδάσκουν οι άνθρωποι, μαθαίνουν.»

Μελίνα Σταυρίδου